Czy możliwe jest skalowanie usługi monitoringu wideo w chmurze przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności infrastruktury i efektywnego wykorzystania zasobów?

A vnadzór ideo Serwer multimediów stanowi centrum obciążenia. Każdy dodatkowy strumień generuje obciążenie na kilku warstwach infrastruktury.

Serwer multimediów Aipix stanowi przykład organizacji tego typu infrastruktury. Jej architektura łączy przechwytywanie strumieni, nagrywanie, zarządzanie archiwizacją i dostarczanie multimediów w ramach jednej warstwy przetwarzania multimediów.

W zależności od sprzętu i obciążenia, jeden węzeł Mediaserver może przetwarzać do 5000 strumieni. Jednak sama liczba strumieni nie decyduje o wydajności wdrożenia. Skalowalność zależy również od sposobu zaprojektowania zasobów przetwarzania, pamięci masowej, przepustowości, zasad nagrywania i redundancji.

Czym jest serwer multimedialny do monitoringu wideo w chmurze?

Serwer multimedialny do monitoringu wideo to element, który przetwarza strumienie multimedialne pomiędzy kamerami, systemami pamięci masowej, aplikacjami i użytkownikami.

Do jego głównych obowiązków należy zazwyczaj:

• odbieranie strumieni wideo i audio;
• przetwarzanie mediów przychodzących;
• nagrywanie materiału filmowego;
• zarządzanie archiwami;
• zapewnianie dostępu do przechowywanych materiałów wideo;
• dostarczanie transmisji strumieniowych na żywo;
• dostarczanie zarchiwizowanego wideo.

W Aipix Mediaserver funkcje te są podzielone pomiędzy kilka głównych komponentów, w tym Capture, Streaming i DVR.

Komponent Capture łączy się z kamerami i innymi źródłami multimediów oraz odbiera strumienie przychodzące. Komponent DVR zarządza nagraniami i archiwami wideo. Komponent Streaming dostarcza aplikacjom i użytkownikom zarówno materiały na żywo, jak i materiały archiwalne.

Całkowity przepływ mediów można przedstawić następująco:

Źródło kamery lub strumienia → Przechwytywanie → Przetwarzanie RTP → Przesyłanie strumieniowe i/lub DVR → Dostarczanie wideo

Taka architektura utrzymuje główne operacje multimedialne w obrębie jednej warstwy przetwarzania, jednocześnie rozdzielając obowiązki związane z pozyskiwaniem, nagrywaniem, przechowywaniem i odtwarzaniem strumienia.

W jaki sposób moduł Capture przetwarza strumienie przychodzące?

Zanim materiał wideo będzie mógł zostać nagrany lub udostępniony widzom, Mediaserver musi nawiązać i utrzymać połączenie z kamerą lub innym źródłem strumienia.

To zadanie jest obsługiwane przez Moduł przechwytywania.

Capture udostępnia API dla wewnętrznych modułów Mediaserver, które wymagają dostępu do strumieni wideo, i obsługuje przechwytywanie strumieni RTSP przy użyciu transportu TCP i UDP.

Po otrzymaniu strumienia Capture przetwarza strumień przychodzący Pakiety RTP, które przenoszą dane multimedialne.

W procesie tym biorą udział dwaj opiekunowie:

• Serpentyna — tworzony po dodaniu strumienia do Mediaservera. Przetwarza przychodzące pakiety RTP i przekazuje je do komponentów odpowiedzialnych za strumieniowanie wideo.
• Rejestrator — tworzony po włączeniu nagrywania dla strumienia. Przetwarza te same przychodzące pakiety RTP i przekazuje je do podsystemu DVR/archiwum.

Taka architektura pozwala na jednoczesne wykorzystanie jednego strumienia przechwyconego przez kamerę do kilku celów.

Na przykład transmisja strumieniowa na żywo może być dostarczana użytkownikowi, podczas gdy ta sama transmisja strumieniowa jest jednocześnie nagrywana w archiwum.

Oddzielenie funkcji przechwytywania od nagrywania i odtwarzania pomaga również uporządkować obowiązki związane z przetwarzaniem multimediów w miarę rozwoju wdrożeń.

Ile strumieni może przetworzyć serwer multimediów monitoringu wideo?

Zgodnie z udokumentowaną konfiguracją referencyjną, jeden Serwer multimediów węzeł może przetworzyć do 5000 strumieni wideo, w zależności od sprzętu i obciążenia.

Przetwarzanie to może obejmować przechwytywanie strumienia, nagrywanie archiwalne i dostarczanie treści.

W przypadku scenariusza referencyjnego obejmującego 5000 strumieni przybliżona konfiguracja infrastruktury wygląda następująco:

• 32 wirtualne procesory;
• 160 GB pamięci RAM;
• Dysk SSD 128 GB;
• 2 × 10 Gbit/s karty sieciowe;
• do 3000 TB HDD na 30 dni przechowywania archiwum.

Nie należy interpretować tych danych jako stałych wymagań dla każdego wdrożenia.

Rzeczywiste zużycie zasobów zależy od takich czynników jak:

• liczba strumieni;
• szybkość transmisji kamery;
• rezolucja;
• kodek;
• tryb nagrywania;
• okres przechowywania;
• rozmiar archiwum;
• liczba widzów;
• ruch sieciowy przychodzący i wychodzący.

To rozróżnienie jest istotne przy szacowaniu kosztów infrastruktury. Dwa wdrożenia z tą samą liczbą kamer mogą wymagać zupełnie innej mocy obliczeniowej, pamięci masowej i przepustowości.

Skalowanie serwera multimedialnego monitoringu wideo wraz ze wzrostem liczby kamer

Skalowalność ma dwa główne wymiary: zwiększanie przepustowości istniejącego węzła i dodawanie większej liczby węzłów.

Aipix Mediaserver obsługuje oba skalowanie pionowe i poziome.

Skalowanie pionowe oznacza zwiększanie zasobów pojedynczego serwera, np. procesora i pamięci RAM.

Skalowanie poziome oznacza dodawanie większej liczby węzłów Mediaserver i rozdzielanie obciążenia między nimi.

Udokumentowane konfiguracje referencyjne ilustrują, w jaki sposób wymagania sprzętowe zmieniają się wraz ze wzrostem liczby strumieni:

Tabela pokazuje, dlaczego liczbę strumieni należy traktować jako parametr określający rozmiar, a nie jedyny wskaźnik skalowalności.

W miarę rozrastania się wdrożeń różne zasoby infrastrukturalne mogą zwiększać się w różnym tempie.

Na przykład, większa liczba widzów może zwiększyć ruch sieciowy wychodzący bez znaczącej zmiany wymagań dotyczących pamięci masowej archiwum. Dłuższy okres przechowywania może znacząco zwiększyć wymagania dotyczące pamięci masowej bez zmiany liczby strumieni przychodzących.

Odporność na błędy i redundancja dla dostępności VSaaS

W przypadku wdrażania szeroko zakrojonego monitoringu wideo należy także uwzględnić awarie serwerów.

Jeśli tysiące strumieni kamer jest zależnych od jednego węzła przetwarzającego, awaria może wpłynąć na znaczną część usługi.

Dlatego odporność na błędy i redundancja są tak ważne w środowiskach wieloserwerowych.

Serwer multimedialny Aipix może współpracować z kontrolerem w konfiguracji, w której obciążenia mogą być redystrybuowane między serwerami. Jeśli jeden serwer stanie się niedostępny, strumienie mogą zostać przekierowane do innego dostępnego węzła.

Praktyczna wartość tego podejścia nie ogranicza się wyłącznie do tworzenia kopii zapasowych.

Zmniejsza zależność od pojedynczego serwera przetwarzającego i umożliwia łączne planowanie wydajności i odporności.

W przypadku większego wdrożenia dodatkowe węzły mogą zatem pełnić dwie funkcje:

• zwiększanie mocy przerobowych;
• poprawa ciągłości działania usługi w przypadku awarii innego węzła.

Dla operatorów to istotne rozróżnienie. Skalowalność bez redundancji może zwiększyć wydajność, jednocześnie narażając platformę na awarie poszczególnych serwerów.

W jaki sposób serwer multimedialny monitoringu wideo może pomóc zoptymalizować pamięć masową?

Jednym z największych wymagań infrastrukturalnych w zakresie monitoringu wideo w chmurze jest przestrzeń do przechowywania danych.

Ilość wymaganej pamięci masowej zależy w dużej mierze od szybkości transmisji danych kamery, trybu nagrywania, kompresji wideo, aktywności sceny i okresu przechowywania archiwum.

Liczba 3000 TB związana z konfiguracją referencyjną obejmującą 5000 strumieni opiera się na zdefiniowanym scenariuszu archiwizacji, a nie jest stałym wymogiem dla każdego wdrożenia.

Obliczenia referencyjne zakładają:

• około 2 Mbit/s na strumień wideo;
• ciągłe nagrywanie 24/7;
• 30 dni przechowywania nagrań wideo.

Różne strategie nagrywania mogą znacząco zmieniać wymagania dotyczące pamięci masowej.

Aipix Mediaserver obsługuje kilka trybów nagrywania archiwalnego, w tym:

• nagrywanie ciągłe;
• nagrywanie na żądanie;
• nagrywanie oparte na zdarzeniach;
• zaplanowane nagrywanie;
• rozrzedzone nagranie.

Oznacza to, że operatorzy mogą definiować zasady archiwizacji zgodnie z wymaganiami każdej kamery lub przypadkiem użycia, zamiast stosować ten sam model nagrywania do każdego strumienia.

Ciągłe nagrywanie

Dzięki ciągłemu nagrywaniu strumień wideo jest archiwizowany bez zakłóceń.

To podejście sprawdza się, gdy operatorzy potrzebują kompletnej historii obrazu z kamery, wiąże się jednak z największymi wymaganiami dotyczącymi przestrzeni dyskowej.

Nagrywanie na żądanie

Nagrywanie na żądanie rozpoczyna się i kończy na żądanie klienta.

Może to być przydatne, gdy nagrywanie jest wymagane tylko w określonych sytuacjach, dochodzeniach lub w przypadku tymczasowych zadań monitorujących.

Zaplanowane nagrywanie

Nagrywanie zaplanowane aktywuje nagrywanie archiwalne zgodnie z ustalonym harmonogramem.

Na przykład kamerę można skonfigurować tak, aby nagrywała nieprzerwanie w godzinach pracy, ale poza nimi stosowała inną strategię nagrywania.

Rozrzedzone nagranie

Rozrzedzenie zapisu powoduje zmniejszenie ilości danych zapisywanych w archiwum.

Można zastosować kilka podejść.

Przy ciągłym przerzedzaniu, tylko klucz Ramki IDR są rejestrowane.

W innej konfiguracji pełne nagrywanie może się rozpocząć tylko na żądanie klienta.

Nagrywanie oparte na aktywności sceny oferuje inną opcję. Gdy w obrazie nie ma znaczących zmian, system może nagrywać tylko klatki IDR. Wykrycie aktywności w scenie może aktywować nagrywanie pełnostrumieniowe.

Dzięki temu możliwe jest ograniczenie zużycia pamięci archiwalnej przy jednoczesnym zachowaniu bardziej szczegółowych materiałów filmowych w przypadku wystąpienia ważnego zdarzenia.

Nagrywanie oparte na zdarzeniach w celu ograniczenia zbędnego wykorzystania archiwum

Nagrywanie oparte na zdarzeniach jest przeznaczone do scenariuszy, w których ciągłe nagrywanie przez całą dobę, 7 dni w tygodniu nie jest konieczne, ale operatorzy nadal potrzebują sensownych materiałów filmowych dotyczących zdarzenia.

Problem polega na tym, że nagrywanie tylko od momentu wykrycia zdarzenia może powodować utratę ważnego kontekstu.

Osoba może na przykład wejść na scenę kilka sekund przed uruchomieniem wykrywania ruchu.

Aby rozwiązać ten problem, Aipix Mediaserver utrzymuje bufor wideo dla strumieni skonfigurowanych do nagrywania opartego na zdarzeniach.

Procesem sterują dwa parametry:

• Głębokość strumienia (X) — określa, ile sekund ostatniego materiału wideo Mediaserver przechowuje w buforze. Obsługiwany zakres to od 5 do 120 sekund.
• Przekroczenie limitu czasu (Y) — określa, jak długo serwer multimediów kontynuuje nagrywanie po otrzymaniu sygnału wyzwalającego zdarzenie. Obsługiwany zakres to również od 5 do 120 sekund.

Gdy kamera odbiera nowe cykle wideo, są one zapisywane w buforze.

Po osiągnięciu skonfigurowanej głębokości bufora, najstarsze dane są usuwane w miarę napływania nowego materiału wideo. W rezultacie bufor zawsze zawiera najnowszy okres nagrania.

Po wyzwoleniu zdarzenia Mediaserver sprawdza, czy nagrywanie archiwalne dla danego strumienia jest już aktywne.

Jeśli nagrywanie nie jest aktywne

Mediaserver wyodrębnia materiał aktualnie zapisany w buforze i umieszcza go na początku nowego nagrania archiwalnego.

Następnie kontynuuje nagrywanie bieżącego strumienia na żywo do tego samego pliku archiwum.

Nagrywanie będzie kontynuowane przez skonfigurowany limit czasu po zdarzeniu.

W rezultacie archiwum może zawierać:

Materiał filmowy przed wydarzeniem → Wydarzenie → Materiał filmowy po wydarzeniu

Na przykład, jeśli głębokość strumienia jest skonfigurowana na 30 sekund a limit czasu po zdarzeniu wynosi 60 sekund, Archiwum może pomieścić do 30 sekund materiału wideo poprzedzającego zdarzenie i kontynuować nagrywanie przez 60 sekund po odebraniu zdarzenia.

Przed zakończeniem nagrywania Mediaserver wznawia wypełnianie bufora, aby materiał filmowy sprzed zdarzenia był ponownie dostępny, gdy wystąpi kolejne zdarzenie.

Jeśli nagrywanie jest już aktywne

Jeśli podczas nagrywania zostanie odebrane inne zdarzenie, Mediaserver nie będzie musiał rozpoczynać zupełnie oddzielnego nagrywania.

Zamiast tego system wydłuża istniejący okres nagrywania o skonfigurowany limit czasu.

Punkt, w którym buforowanie zostanie wznowione, również ulega odpowiedniemu przesunięciu.

Takie podejście pozwala zachować użyteczny kontekst zdarzenia, a jednocześnie uniknąć zużycia pamięci masowej, jakie wiąże się z ciągłym nagrywaniem dla każdej kamery.

Jakie kodeki wideo i audio obsługuje Aipix Mediaserver?

Obsługa kodeków jest istotna, ponieważ sieci monitoringu często zawierają kamery i urządzenia różnych producentów i generacji.

Aipix Mediaserver obsługuje powszechnie używane kodeki wideo, w tym:

• H.264, Również znany jako Advanced Video Coding (AVC) lub MPEG-4 Part 10;
• H.265, znany również jako High Efficiency Video Coding (HEVC) lub MPEG-H Part 2.

H.264 pozostaje jednym z najczęściej używanych kodeków w monitoringu wideo i zapewnia praktyczną równowagę między wydajnością kompresji, zgodnością i wymaganiami przetwarzania.

Standard H.265 zapewnia większą wydajność kompresji niż H.264, co potencjalnie pozwala na zmniejszenie zapotrzebowania na przepustowość i pamięć masową przy uzyskiwaniu porównywalnej jakości wideo.

Udokumentowane możliwości audio obejmują:

• transkodowanie AAC;
• PCMA;
• PCMU;
• G.711.

W środowiskach z mieszanymi kamerami obsługa kodeków jest szczególnie ważna, ponieważ operatorzy mogą korzystać ze sprzętu pochodzącego od wielu producentów i należącego do różnych generacji.

Serwer multimedialny obsługujący kodeki używane przez całą flotę kamer może przetwarzać strumienie bez konieczności standaryzacji wszystkich urządzeń na ten sam format multimediów.

W jaki sposób serwer multimedialny do monitoringu przesyła obraz na żywo i z archiwum?

Platforma monitoringu w chmurze musi dostarczać obraz wideo do różnych aplikacji, urządzeń i środowisk użytkowników.

Ten Moduł strumieniowy w Aipix Mediaserver odpowiada za dostarczanie zarówno transmisji strumieniowych na żywo, jak i materiałów wideo archiwalnych.

Obsługuje kilka technologii odtwarzania:

• RTSP na żywo — transmisja strumieniowa wideo na żywo poprzez RTSP;
• Rejestrator RTSP — odtwarzanie zarchiwizowanego wideo przez RTSP;
• HLS na żywo — transmisja strumieniowa wideo na żywo za pośrednictwem HLS;
• Rejestrator HLS — odtwarzanie zarchiwizowanego wideo za pomocą HLS;
• WebRTC na żywo — transmisja wideo na żywo z niskim opóźnieniem;
• Rejestrator DVR WebRTC — odtwarzanie archiwum przez WebRTC;
• eksport archiwum przy użyciu pofragmentowanego MP4;
• eksport archiwum jako TAR.

Dzięki wykorzystaniu różnych protokołów dostarczania aplikacje mają większą elastyczność w sposobie prezentowania użytkownikom materiałów wideo.

RTSP

RTSP (Real-Time Streaming Protocol) jest powszechnie używany do ustanawiania i zarządzania sesjami strumieniowego przesyłania multimediów.

Jest powszechnie stosowany w profesjonalnych środowiskach wideo i monitoringu, obsługując takie operacje, jak odtwarzanie, wstrzymywanie, zatrzymywanie i nawigację po nagranych nośnikach.

HLS

HLS umożliwia strumieniowe przesyłanie multimediów za pomocą protokołu HTTP i można go używać do odtwarzania zarówno materiałów wideo na żywo, jak i materiałów archiwalnych.

Rozwiązanie to jest szczególnie przydatne w środowiskach, w których materiały wideo muszą być dostarczane za pośrednictwem infrastruktury internetowej lub do szerokiej gamy urządzeń klienckich.

WebRTC

WebRTC umożliwia transmisję dźwięku, obrazu i danych w czasie rzeczywistym pomiędzy aplikacjami i przeglądarkami.

Niskie opóźnienie sprawia, że urządzenie to sprawdza się w sytuacjach, w których minimalizowanie opóźnienia między przechwyceniem obrazu przez kamerę a odtworzeniem go przez użytkownika ma duże znaczenie.

Można zatem wybrać różne protokoły zależnie od architektury aplikacji, wymagań dotyczących opóźnień, środowiska sieciowego i scenariusza odtwarzania.

Obsługa odtwarzaczy na żywo i DVR

Wewnętrznie moduł Streaming wykorzystuje dedykowane moduły obsługi różnych scenariuszy odtwarzania.

HLS Live, RTSP Live i WebRTC Live Obsługujący przetwarzają prośby o transmisję wideo w czasie rzeczywistym.

Rejestratory HLS DVR, RTSP DVR i WebRTC DVR Pracownicy obsługi przetwarzają prośby o udostępnienie materiałów filmowych przechowywanych w archiwum.

Do odtwarzania archiwalnego Odtwarzacz DVR pobiera wymagane pakiety RTP zgodnie z żądanym identyfikatorem strumienia i znacznikiem czasu.

Dzięki temu użytkownicy mogą przeglądać nagrane materiały bez konieczności rozpoczynania nowej sesji przechwytywania za pomocą oryginalnej kamery.

Dzięki temu ta sama infrastruktura Mediaserver może obsługiwać zarówno oglądanie na żywo, jak i odtwarzanie zarchiwizowanego materiału, przy jednoczesnym oddzieleniu zadań związanych z przechwytywaniem, przechowywaniem i odtwarzaniem.

W jaki sposób Mediaserver zarządza archiwami wideo?

Nagrywanie wideo to tylko jeden z elementów zarządzania archiwum.

W miarę wzrostu rozmiaru archiwum system musi również określić:

• jak segmentowane są nagrania;
• gdzie są przechowywane;
• jak długo będą dostępne;
• kiedy należy usunąć stare dane;
• jak można pobierać i eksportować nagrania.

Ten Moduł DVR zajmuje się tymi obowiązkami.

Domyślnie nagrania DVR są tworzone w dwuminutowe segmenty. Czas trwania nagrania można dostosować podczas konfiguracji strumienia za pomocą Kontrolera.

Zapisane dane są automatycznie zapisywane w skonfigurowanym lokalnym katalogu pamięci masowej.

Ustawienia przechowywania określają, jak długo zarchiwizowane nagrania będą dostępne. Po upływie okresu przechowywania starsze nagrania mogą zostać automatycznie usunięte, aby pamięć masowa mogła być nadal wykorzystywana do przechowywania nowszych materiałów.

Archiwum może zostać również całkowicie usunięte na prośbę klienta.

Limity archiwizacji i zasady nagrywania zapewniają dodatkowe mechanizmy kontrolowania zużycia pamięci masowej.

W przypadku dużych wdrożeń VSaaS sprawia to, że zarządzanie archiwami staje się podstawową funkcją infrastruktury, a nie tylko funkcją odtwarzania.

Jakie formaty archiwów można eksportować?

Nagrania z monitoringu często muszą być wykorzystywane poza główną platformą wideo.

Operatorzy mogą zostać poproszeni o udostępnienie nagrań na potrzeby śledztw, udostępnienie ich osobom trzecim, utworzenie krótkich podglądów lub przeniesienie nagrań do innego systemu.

Aipix Mediaserver obsługuje kilka formatów eksportu archiwów.

MP4

MP4 to jeden z najpowszechniej obsługiwanych formatów kontenerów wideo.

Rozwiązanie to sprawdza się w sytuacjach, gdy nagrany materiał musi zostać odtworzony za pomocą typowych aplikacji na komputerach stacjonarnych, urządzeniach mobilnych i multimediach lub udostępniony poza platformą monitoringu.

fMP4

Fragmentaryczny MP4 lub fMP4, dzieli media na mniejsze fragmenty.

Jest to rozwiązanie szczególnie przydatne w architekturach zorientowanych na przesyłanie strumieniowe, ponieważ poszczególne fragmenty można przetwarzać i dostarczać bez konieczności oczekiwania na ukończenie przetwarzania całego pliku multimedialnego.

Migawka MP4

Snapshot MP4 umożliwia dostęp do wybranych momentów nagranego materiału.

Może się to okazać przydatne, gdy operatorzy potrzebują szybkiego dostępu do konkretnego punktu lub zdarzenia, bez konieczności przeglądania całego archiwum.

Podgląd MP4

Podgląd w formacie MP4 zapewnia skróconą wersję nagranego materiału i może pomóc użytkownikom ocenić materiał przed otwarciem lub wyeksportowaniem całego nagrania.

Surowe archiwum

Eksport surowego archiwum zachowuje dane archiwalne w ich oryginalnej, zapisanej postaci.

Może się to okazać przydatne w przypadku przepływów pracy, w których oryginalne dane multimedialne muszą zostać zachowane w celu dalszego przetwarzania, analizy, migracji lub specjalistycznego badania.

Obsługa wielu formatów eksportu pozwala na rozdzielenie przechowywania archiwów i wykorzystywania zewnętrznych materiałów wideo.

Operatorzy mogą przechowywać nagrania w strukturze archiwum zoptymalizowanej pod kątem danej platformy, a jednocześnie eksportować je do formatu odpowiedniego dla użytkowników lub dalszych aplikacji.

Odtwarzanie nagrań DVR bez ponownego przechwytywania strumienia kamery

Ważną cechą architektury DVR jest to, że zarchiwizowane nagrania można odtwarzać niezależnie od bieżącej sesji przechwytywania obrazu z kamery.

Gdy użytkownik zażąda materiału archiwalnego, odtwarzacz DVR załaduje wymagane dane z archiwum zgodnie ze strumieniem i żądanym znacznikiem czasu.

System nie musi ponownie łączyć się z kamerą i ponownie przechwytywać oryginalnego materiału filmowego.

Jest to szczególnie ważne w przypadku dużych środowisk monitoringu wideo, ponieważ odtwarzanie archiwów może samo w sobie generować znaczny ruch użytkowników.

Oddzielenie odtwarzania danych historycznych od przechwytywania obrazu z kamery ogranicza niepotrzebną interakcję z kamerami i pozwala na dostarczanie zapisanego materiału filmowego bezpośrednio z infrastruktury archiwalnej.

Czy serwer multimedialny monitoringu wizyjnego może korzystać z różnych zasobów pamięci masowej?

Zasoby obliczeniowe i pamięci masowej niekoniecznie rosną w tym samym tempie.

Wdrożenie obejmujące wiele kamer i krótki okres przechowywania danych może wymagać znacznej mocy obliczeniowej, ale stosunkowo ograniczonej przestrzeni do przechowywania danych.

Inne wdrożenie może przetwarzać mniejszą liczbę strumieni, ale zachowywać materiał filmowy znacznie dłużej.

Aipix Mediaserver obsługuje konfigurowalną pamięć masową DVR przy użyciu zdefiniowanych fizycznych lokalizacji pamięci masowej i punktów montowania.

Dzięki temu infrastrukturę pamięci masowej można planować niezależnie od zasobów procesora i pamięci używanych do przetwarzania strumieniowego.

Rozdzielenie tych wymagań może sprawić, że planowanie infrastruktury stanie się bardziej elastyczne.

Moc obliczeniową można zwiększać w miarę wzrostu zapotrzebowania na przetwarzanie strumieniowe, natomiast przestrzeń dyskową można rozszerzyć zgodnie z głębokością archiwum, szybkością transmisji danych kamery i zasadami nagrywania.

Opłacalność VSaaS z serwerem multimediów do monitoringu wideo

Nie ma jednej konfiguracji, która sprawiałaby, że każdy system monitoringu wideo byłby opłacalny.

Efektywność wynika z dopasowania różnych zasobów infrastruktury do obciążeń, które faktycznie obsługują.

Na przykład:

• zdolność przetwarzania powinna być dostosowana do objętości i złożoności strumienia;
• przechowywanie powinno odbywać się zgodnie z wymogami dotyczącymi rejestrowania i przechowywania;
• pojemność sieci powinna być dostosowana do przychodzącego i wychodzącego ruchu multimedialnego;
• tryby nagrywania powinny odzwierciedlać znaczenie operacyjne każdego strumienia;
• technologie dostarczania powinny odpowiadać wymaganiom dotyczącym aplikacji i opóźnień;
• nadmiarowość powinna odzwierciedlać wymagania dotyczące dostępności usług.

Polityka rejestrowania może mieć szczególnie istotny wpływ na koszty infrastruktury.

Kamera, która nagrywa w sposób ciągły, generuje zupełnie inne obciążenie pamięci niż kamera korzystająca z nagrywania opartego na zdarzeniach lub nagrywania rozrzedzonego.

Podobnie instalacja z niewielką liczbą kamer, ale wieloma jednocześnie oglądającymi może wiązać się z większym zapotrzebowaniem na przepustowość wychodzącą niż instalacja z większą liczbą kamer i ograniczoną możliwością oglądania obrazu na żywo.

Dlatego serwer multimedialny do monitoringu wideo należy oceniać jako część szerszej architektury, a nie wyłącznie na podstawie przepustowości strumienia.

Serwer zdolny do przetwarzania tysięcy strumieni jest cenny, ale ogólne wdrożenie nadal zależy od tego, jak efektywnie skonfigurowane są funkcje przechwytywania, przechowywania, obsługi sieci, nagrywania, odtwarzania i przełączania awaryjnego.

Budowanie skalowalnej usługi monitoringu wideo

Głównym wyzwaniem w zakresie monitoringu wideo w chmurze nie jest po prostu obsługa większej liczby kamer.

Zarządza łącznym obciążeniem, jakie generują te kamery.

Każdy strumień ma wpływ na przetwarzanie, działanie sieci, przechowywanie, zarządzanie archiwum i dostarczanie wideo.

W miarę rozrastania się wdrożeń wymagania te stają się coraz bardziej ze sobą powiązane.

Dobrze zaprojektowana architektura serwera multimedialnego do monitoringu wideo musi zatem zapewniać coś więcej niż tylko wysoką przepustowość strumienia. Powinna umożliwiać skalowanie przetwarzania, pamięci masowej, przepustowości, zasad nagrywania i redundancji zgodnie z własnymi wymaganiami.

Aipix Mediaserver ilustruje to podejście, łącząc przechwytywanie strumienia, przetwarzanie RTP, nagrywanie archiwalne, dostarczanie multimediów, elastyczne tryby nagrywania, zarządzanie pamięcią masową, eksportowanie archiwów i skalowanie wielu serwerów w ramach jednej warstwy przetwarzania multimediów.

Separacja Przechwytywanie, przesyłanie strumieniowe i DVR funkcje pomagają również tworzyć przewidywalny obieg prac medialnych:

Kamera → Przechwytywanie → Przetwarzanie RTP → Transmisja strumieniowa na żywo i/lub nagrywanie archiwalne → Przechowywanie → Odtwarzanie lub eksportowanie

W przypadku planowania infrastruktury VSaaS kluczowa lekcja jest szersza niż jakikolwiek pojedynczy produkt.

Efektywna skalowalność wynika ze zrozumienia całkowitego obciążenia multimediami i skalowania każdego zasobu zgodnie z rzeczywistym zapotrzebowaniem.

Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach serwera multimedialnego Aipix w zakresie efektywnego uruchamiania i skalowania usług monitoringu wideo, skontaktuj się z zespołem Aipix w celu uzyskania szczegółowej prezentacji.

Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach serwera multimedialnego Aipix w zakresie efektywnego uruchomienia i skalowania usługi monitoringu wideo, skontaktuj się z naszymi menedżerami w celu uzyskania szczegółowej prezentacji.